Blij dat we zelf de stap genomen hebben...
3 juli 2005,
Hallo iedereen,
Toen Jonathan in het 1ste
leerjaar zat ging het niet zo denderend, met het resultaat dat hij zijn
schooljaar moest overdoen.
Het 2de leerjaar begon goed maar eenmaal de nieuwe leerstof kwam, kreeg hij weer
dezelfde moeilijkheden als in het 1ste . Hij werkte heel traag aan zijn
oefeningen.
Hij werd zelfs heel boos op zichzelf omdat hij het niet kon en verweet zichzelf
voor dommerik.
Soms sloeg hij zelfs op zijn voorhoofd en ook naar ons toe begon hij moeilijk te
doen.
We zagen hem evolueren van lief aangenaam kind naar opstandig en tevens heel
verdrietig kind.
Hij sloot zich in zichzelf op en we wisten niet meer hoe we hem konden helpen.
Rond de paasvakantie ( 2001 ) heb ik toen de leerkracht aangesproken die hem
extra lessen gaf op school en heb de moeilijkheden aangekaart.
Ze was blij dat ik zelf naar haar kwam want van de problemen die hij met
zichzelf had wist ze toen nog niets af .
Juf K. heeft toen het CLB verwittigd die Jonathan dan getest hebben.
Er is een positief antwoord gekomen op onze vraag om hem naar het buitengewoon
onderwijs te laten gaan.
De rest van het schooljaar heeft hij voor zijn oefeningen en toetsen meer tijd
gekregen om ze te maken.
Hij is het 2de leerjaar geëindigd met 67 %.Dus mocht hij normaal gezien naar het
3de leerjaar.
We zijn met Jonathan in het begin van de grote vakantie op bezoek geweest bij
jullie in De Zonnewijzer.
Hij heeft er toen zelf voor gekozen bij jullie naar school te komen.
In het begin was hij fier op zijn goede resultaten die hij bij juf Leide maakte
en hij was ook heel graag bij haar, maar hij heeft toch nog dikwijls gezegd dat
hij verkeerd gekozen had en zijn vriendjes miste . Dit is na enkele weken
voorbij gegaan.
Het volgende schooljaar zat hij bij meester Koen die van een bang verlegen
jongetje iemand gemaakt heeft die voor zijn mening durft uit te komen.
De twee laatste schooljaren heeft hij bij juf Els in de hoogste klas gezeten.
Juf Els heeft samen met meester Johan in het laatste schooljaar de lessen voor
Jonathan aangepast omdat hij niet het gevoel zou krijgen dat hij moest blijven
zitten wat ook zeker niet het geval was.
We zijn heel blij dat we zelf stappen ondernomen hebben om onze zoon een
degelijk, aangepast onderwijs te kunnen laten volgen waarvan hij nu de vruchten
draagt .
En we zijn iedereen die een bijdrage geleverd heeft op De Zonnewijzer zeer
dankbaar voor wat ze voor Jonathan de voorbije schooljaren hebben gedaan.
Nogmaals hartelijk dank uit het diepste van mijn hart.
Nog veel geluk aan iedereen.
Marleen , de mama van Jonathan